Pages

လမ္းခြဲမ႐ွိတဲ့လမ္း

ဂုဏ္ျဒပ္ေတြအစံုအလင္နဲ႔
ခံုမင္စရာေကာင္းလွတဲ့
ပံုျပင္ထဲက အင္ဂ်င္နီယာေလာင္းရဲ႕ဘဝ
ငါငယ္ငယ္က ေဖေဖေျပာျပခဲ့တယ္....
(တကယ္အားက်မိပါရဲ႕)

အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ကတည္းက
ကေလးေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲ
အာ႐ံုေတြမွာလည္းစြဲလို႔
အင္ဂ်င္နီယာဆိုတဲ့စိတ္ကူးနဲ႔
ႀကိတ္ၿပီး႐ူးခဲ့ရတာ
ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေတာင္ေက်ာ္လာၿပီ...

ေၾသာ္....ခုေတာ့
လမ္းခြဲမ႐ွိတဲ့လမ္းထဲ
လမ္းလြဲဖို႔မွလည္း မျဖစ္ေတာ့ဘဲ
မခ်စ္ေတာ့လည္း ေအာင့္ကာနမ္းဆိုသလို
ေရာက္ရာစခန္းမွာ
(အခြင့္အခါေကာင္းမယ့္ တစ္ေန႔ေန႔ကိုသာ)
ေစာင့္ကာလြမ္းေတာ့မယ္.....

ဒီေနရာေရာက္ခဲ့မွေတာ့
ဟို... ေ႐ွ႕နားက ေနာက္ဆံုးမွတ္တိုင္
ကပ္ႏိုင္ေအာင္ပဲႀကိဳးစား
အိမ္မက္ေတြ ဝိုးတဝါးနဲ႔
ေ႐ွ႕တိုးသြားမယ့္ ေျခလွမ္းမ်ားက
ေႏြလမ္းမို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္
ေျမၾကမ္းလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္
ရပ္တန္႔လိုက္ဖို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး....



သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္ႀကီးရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ .. စာအုပ္တူတူထုတ္ခဲ့ၾကတာဆိုေတာ့ အမွတ္တရေပါ့
ေက်ာ္ႀကီးတစ္ေယာက္ေတာ့ စက္မႈ(၂)မွာ အခြင့္ေကာင္းေတြ ေတြ႕ေနေလာက္ၿပီလိုထင္ပါတယ္

ပ်ားတုပ္ျခင္း

ရည္႐ြယ္တာ ေခၽြမယ္မဟုတ္ပါဘူး
ေနပါေစ ညွာတံထက္မွာ ၿမဲဲသေလာက္
ေၾကြဆင္းမွ ေကာက္ေတာ့မယ္ အေတြးႏွင့္ပါ
ပ်ိဳးသူမွာ ႀကိဳစိတ္ကူးရင္ရင္း..........

မျမင္ခင္ ေခၽြခ်င္သူေတြ မဦးေအာင္လည္း
မခြာရဲ သည္အပင္နားမွာ
ပြင့္လာစဥ္ အရင္နမ္းမယ္ေပ့ါ
အသာလွမ္း တိုးကပ္စဥ္ ....

အား !
ဝတ္ရည္ခိုးစုပ္
ထိုပ်ားယုတ္က
ငါ့ကို တုပ္ကာ ေျပးေလၿပီ...




ေက်ာင္းတုန္းက ေရးထားတာေတြပါ ... ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ရီစရာျဖစ္ေနေပမဲ့ ျပင္လဲ မျပင္ျခင္ဘူး
ဒါနဲ႔ အရင္တိုင္းဘဲ ကူးထည့္လိုက္တယ္။

ဘုရားဖူး ခရီး








ဒီေန႔ေတာ့ ဘုရားဖူး ထြက္ၾကတာေပ့ါ.... ။




က်ိဳကၡမီ ေရလယ္ ဘုရားပါ












က်ိဳကၡမီ ေရလယ္ဘုရား ႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ႐ႈခင္းမ်ားပါ.... ဘုရားေပၚကေန ပတ္ဝန္းက်င္ အႏွံ ဓါတ္ပံုေတြ ႐ိုက္ခဲ့ေပမဲ့ ဘုရားပံု ႐ိုက္ခဲ့ဘို႔ေမ့ခဲ့တယ္။ ကဲ ...က်ိဳက္ထီး႐ိုးကို ဆက္သြားၾကတာေပ့ါ။



က်ိဳက္ထီး႐ိုးေတာင္တက္လမ္းက ကားေတြ ခဏနားတဲ့ ေရတံခြန္ေျမာင္
ပံုထဲမွာပါတဲ့ ကိုရင္ေလးေတြကေတာ့ ဓါတ္ပံု႐ိုက္လိုက္မွန္းေတာင္ သိမွာမဟုတ္ဘူး။










 

 


က်ိဳက္ထီး႐ိုးေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ.... ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ ဖူးဖူး ဘယ္ႏွစ္ခါေရာက္ေရာက္ မဝသြား မ႐ိုးသြားတဲ့ ေနရာပါ။ ၾကည့္လို႔မဝႏိုင္တဲ့ သဘာဝ ႐ႈခင္းေတြဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္ခံဖန္တီးထားတဲ့ လူလုပ္ Sentosa လို ေနရာမ်ိဳးနဲ႔ မလဲႏိုင္ပါဘူး။ တန္ဘိ္ုးျခင္းလဲ ကြာပါတယ္။







 



ညေနေစာင္းရဲ႕အလွ ေစတီေတာ္ရဲ႕သပၸယ္မႈနဲ႔ အတူ က်ေနာ္ရဲ႕ အ႐ုပ္ေလးပါ။(သူဖတ္မိမွာ မဟုတ္လို႔တင္ရဲတာပါ)



ေတာင္ေပၚက ျပန္ဆင္းပါၿပီ... ။ ဒီလိုကား ဒီလိုလမ္းကို ဒီေလာက္လူအမ်ားႀကီးနဲ႔ ဆင္းတာ အႏၱရယ္မကင္းဘူးလို႔ ထင္တယ္။ (ႀကီးက်ယ္သလိုမ်ားျဖစ္သြားမလား. းD)

႐ိုက္ခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကေတာ့ မနည္းပါဘူး အဲဒီအထဲမွာ ကိုယ့္ပံုကိုျပန္႐ိုက္တာ သံုးေလးပံုဘဲ ႐ိွတယ္ ေနာက္ၿပီး တခ်ိဳ႕ပံုေတြက အေပ်ာ္သေဘာ ႐ိုက္ထားေတာ့ တင္လို႔ မေကာင္းဘူးထင္လို႔ပါ..။ မ်ားမ်ားစားစား လာၾကည့္ၾကမွာ မဟုတ္မွန္း သိေပမဲ့ လာၾကည့္တဲ့ လူအနည္းစုေလးကို ေတာ့အျမင္ကပ္ေအာင္ မလုပ္ျခင္ဘူးေလ း)
ဘုရားေပၚေရာက္ တဲ့ေနက မိုး႐ြာၿပီး ျမဴေတြလဲ က်ေနေတာ့ တခ်ိဳ႕ ဓါတ္ပံုေတြက မၾကည္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္... အဲဒါဘဲ ျမဴဆိုရင္ မိုးျမဴလဲ မေကာင္းဘူး ေဆာင္ျမဴလဲ မေကာင္းဘူး... တကယ္ဘဲ..။

ကဲ ေတာ္ၿပီကြယ္ ေနာက္ေန႔ေတြမွဘဲ ရန္ကုန္မွာ ႐ိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြ တင္မလားလို႔ အိပ္ၿပီ။

မြန္ျပည္နယ္ ခရီးစဥ္






မနက္ ေစာေစာ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔အဝင္
(ဓါတ္ပံု႐ိုက္လို႔ ျပႆနာ ႐ွာခံရတဲ့ေနရာ)





ႏွင္းေတြၾကားက က်ိဳက္သံလံ ေစတီေတာ္ (ေတာင္ေပၚတန္း၊ေမာ္လၿမိဳင္)





နည္းပညာသကၠသိုလ္ (ေမာ္လၿမိဳင္)









ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕႐ူခင္း (ေမေလးအတြက္)



 


ဒါကေတာ့ ေ႐ႊနတ္ေတာင္ဆည္ပါ ... ကိုယ္ႏိုင္ငံမက အလွေတြကို အေဝးေရာက္ေနမွ ပိုခံစားမိပါတယ္။ အရင္က ေနတိုင္းျဖတ္သြားျဖတ္လာလုပ္ေနေပမဲ့ သတိမထားမိဘူး..





 

 


 သံျဖဴွဇရပ္ မဟာမိတ္စစ္သခၤ်ဳိင္း (ေဆာင္ျမဴခိုးနဲ႔ ေဘာလံုးကို သြား႐ွာတာပါ)
ဓါတ္ပံုထဲက ေကာင္မေလးကို ဘယ္သူလဲ မေမးနဲ႔ေနာ္ ငွက္



႐ိုက္ခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြက မ်ားေတာ့ ဘယ္ပံုကို တင္ရမွန္းမသိဘူး.. ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြကို သံုးရက္ေလာက္ ခြဲတင္ရမယ္ထင္တယ္။ အဓိကသြားခဲ့တာေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္ က်ိဳက္ခမီ က်ိဳက္ထီး႐ိုး တို႔ကိုပါ ေနာက္ေန႔မွ က်ိဳက္ခမီနဲ႔ က်ိဳက္ထီး႐ိုး သြားတဲ့ပံုေတြ တင္ေတာ့မယ္။ငွက္ေလးေရ အဲဒီအခါမွ နင္ၾကည့္ျခင္တဲ့ ပံုေတြၾကည့္ေတာ့။




ႀကီးက်ယ္ျခင္း

ဘယ္ကစေရးရမွန္း မသိဘူးးးး 
မေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဘာမွမေျပာင္းလဲတဲ့ အရာအားလံုး ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က ျပန္ေရာက္လာခဲ့ၿပီ.. ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္ .. ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုျပန္ေရာက္မွ ဘယ္သူေတြမွန္းမသိတဲ့သူေတြရဲ႕ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ေဟာက္ခံရတာေတြ... အားလံုးတူညီတဲ့ ဘာသာစကားကို ေျပာရင္း ဘာေျပာေနၾကမွန္းမသိဘဲ နားမလည္ခဲ့တာေတြ.... မႈန္ဝါးဝါး မီးေရာင္ေတြ... မ်ဥ္းၾကားမ႐ွိတဲ့ လမ္းေတြမွာ လမ္းကူးရတာေတြ.. လူကိုယ္တိုင္ ေရာက္ေနပါရဲ႕ မွတ္ပံုတင္ျပခိုင္းတာေတြ.. ေနာက္ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ လြဲေခ်ာ္မႈေတြ ႐ွိေနသိတိုင္ က်ေနာ္ ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။

ႏိုင္ငံျခားမွာ ေနလို႔ႀကီးက်ယ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ စြပ္္စြဲခ်က္ေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ မျငင္းေတာ့ပါဘူး။ အမွန္တကယ္ဘဲ က်ေနာ္ ႀကီးက်ယ္သြားခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္...။ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လသာ လမ္းမေပၚမွာ(ပလက္ေဖါင္းေပၚမဟုတ္) လက္ဖက္ရည္ထိုင္ေသာက္ဘို႔ မရဲေတာ့တာ... တံခါးအလံုပိတ္ထားတဲ့ အဲကြန္းမဖြင့္တဲ့ ဘတ္စ္ကားကို မစီးႏိုင္ခဲ့တာ... အေအးခန္း စားေသာက္ဆိုင္ထဲမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ဘို႔ မရဲေတာ့တာေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္ ႀကီးက်ယ္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေနပါေစေတာ့..။

ဒါကေတာ့ မင္း ရဲ႕ ေရာက္ေရာက္ျခင္းလက္ေဆာ့မႈပါ.. မနက္ျဖန္မွ အၾကြားပို႔စ္ေတြ တင္ေတာ့မယ္

ခြင့္တင္ျခင္း

ဘေလာက္ေလး တစ္ခုေရးမလားလို႔ လုပ္ၿပီးမွ ႐ႈပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြ ဆမ္းေဒးေတာင္ ခ်ာခ်ာလည္ေနတယ္ .. စေရးစက မ်က္စိလည္ေရာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေတာင္ ျဖစ္သြားေလာက္ေရာေပ့ါ.. ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ ဒီဘေလာက္ေလးကိုေတာ့ ဖ်က္ပစ္လိုက္ဘို႔ ဆႏၵေတာ့ မ႐ွိပါဘူးးးးး။ ေနာက္တခုက ကိုယ္က ခြင့္ရက္႐ွည္ယူဘို႔႐ွိေနေတာ့ လက္က်န္အလုပ္ေတြ လက္စသတ္ေနရတာလဲ ပါတယ္ေလ .. ခြင့္ကျပန္လာမွဘဲ ကုန္ၾကမ္းေတြ အျပည့္သယ္လာၿပီး တဝႀကီးေရးေတာ့မလားလို႔... ။

Misslile and Rocket

ဒီပို႔စ္ကိုမေရးခင္ ဘာေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းေရးျဖစ္သြားလဲဆိုတာ အရင္ေရးရမယ္ဆိုရင္ ဟို ငွက္စုတ္ ရဲ႕ဘေလာက္ကို ေရာက္သြားရာက စရမယ္ထင္တယ္.... အေျပာင္းလဲမ်ားတဲ့ ငွက္တေကာင္ရဲ႕ ဘေလာက္လဲေရာက္သြားေရာ (အလုပ္မ႐ွိလို႔ ထင္ပါတယ္) ဘာေလာက္နံမည္ေရာ တမ္းပလိတ္ပါ ေျပာင္းထားတယ္ေလ ဘာတဲ့ စက္တင္ဘာရဲ႕ေကာင္းကင္ ဆိုဘဲ .. ဒီနံမည္မ်ိဳးၾကားဘူးပါတယ္လို႔ထင္တာနဲ႔ စဥ္းစားေနတာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ၾကည့္ဘူးတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ကားတစ္ကားကို စြဲေနတာကိုးးးး ဇတ္ကားနံမည္က October Sky ပါ (ဘာမွလဲမဆိုင္ဘူးေနာ္) အေမရိကန္ ခ်ာတိတ္တေယာက္က ဒံုပ်ံလုပ္ဘို႔ က်ိဳးစားတဲ့ အေၾကာင္းပါ ဇတ္ကားက ေကာင္းပါတယ္ (ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ ႐ွာၾကည့္ၾက)..... အင္ဒ႐ိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ႐ွည္သြားၿပီ။
အဂၤလိပ္ စာေတြကို ျမန္မာမႈျပဳရာမွာ တခ်ိဳ႕စကားလံုးေတြဟာ ပိုၿပီး ေခၚရခက္သြားတာမ်ိဳး ႐ႈပ္ေထြးသြားတာမ်ိဳး ေတြ႔ရတယ္ အခုေရးခ်င္တာက ျမန္မာစာေပအေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး... ျမန္မာမႈျပဳရာမွာ ႐ႈပ္ေနတဲ့ ဒံုးပ်ံ ဒံုးက်ဥ္ အေၾကာင္းပါ ... ဘာကြာလဲလို႔ေမးရင္ မသိဘူးလို႔ဘဲေျဖရမွာဘဲ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ထင္ရာေတာ့ ေရးလိုက္ၿပီ ... အမွားပါရင္ ေထာက္ျပၾကပါလို႔။
အရင္ဆံုး Rocket အေၾကာင္းေရးခ်င္တယ္ .. ျမန္မာလိုေတာ့ ဒံုးပ်ံလို႔ေခၚတယ္ ထင္တယ္။ Rocket လို႔ေျပာရင္ အကုန္ပါတယ္ ဒံုးက်ဥ္ (Missile) အာကသယာဥ္ ေနာက္ aircraft  မီး႐ႈးပန္း အဲဒါေတြေပ့ါ..  Rocket ဟာ မီးေလာင္ခန္း (combustion chamber) ထဲမွာ ေလာင္စာေတြကို ေလာင္ကၽြမ္းေစၿပီ ေလာင္ကၽြမ္းမႈေၾကာင့္ ရလာတဲ့ အပူေတြဟာ အလြန္လွ်င္ျမန္တဲ့ အ႐ွိန္နဲ႔ expansion nozzle ကိုျဖတ္သြားၿပီး ႀကီးမားတဲ့တြန္းကန္အား(Thrust)ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ Rocket ေတြကို အဓိကသံုးတာကေတာ့ ၿဂိဳလ္တုေတြ အာကာသယာဥ္ေတြ လြတ္တင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ Rocket ေတြဟာ ေလာင္စာအေျမာက္အမ်ားကို သိုေလွင္ထားတဲ့ ကန္ေတြလိုပါဘဲ ဒါေၾကာင့္ အလြန္အႏၲရယ္မ်ားပါတယ္ နည္းပညာတိုးတက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ US လိုႏိုင္ငံမွာေတာင္ Challenger လြန္းပ်ံယာဥ္ ပ်က္က်ခဲ့တာ Rocket ျပသနာေၾကာင့့္ပါ။




Saturn Rocket ( ကမၻာမွာ အႀကီးဆံုးဒံုးပ်ံပါ အေမရိကန္ေတြ အပိုလိုစီမံကိန္းမွာ သံုးခဲ့တာပါ)
သမိုင္းမွာ Rocket ရယ္လို႔စခဲ့တာ တ႐ုတ္ေတြပါ ယမ္းမုန္႔သံုးၿပီး မီး႐ႈးပန္းေတြ အေနနဲ႔လုပ္ခဲ့ၾကတာပါ။ ပထမဆံုး ေခတ္မွီ Rocket ျဖစ္တဲ့ V-2 ကိုေတာ့ ဂ်ာမန္ေတြက  ၁၉၄၃ မွာ စတင္ သံုးစြဲခဲ့တယ္။မ်က္ေမွာက္ကလမွာေတာ့ Rocket နည္းပညာဟာ သိပ္အထူးအဆန္းႀကီး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
Missile ကေတာ့ စစ္ဘက္မွာဘဲ လက္နက္အျဖစ္ သံုးတယ္ အမ်ိဳးအစားေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ Missile အတြက္လိုအပ္တဲ့တြန္းအားကိုေတာ့  Rocket ဒါမွမဟုတ္ Jet Engine အသံုးျပဳၿပီးရပါတယ္။ အမ်ိဳးအစားေတြ မ်ားလြန္းေတာ့တခုခ်င္းလိုက္ေရးေနရင္ ဝထၳဳတစ္အုပ္ေလာက္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ေရးလို႔ေကာင္းတာေလးဘဲ ေရးလိုက္ေတာ့မယ္။


ဘဘ ေတြလိုခ်င္ေနတယ္ဆိုတဲ့ scud missile

Tomahawk cruise missile

 
Cruise Missile ကိုအင္တာနက္မွာ ႐ွာၾကည့္ေတာ့ guided missile လို႔ေရးထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ျမန္မာလိုဆိုရင္ေတာ့ ပဲ့ထိန္းဒံုးက်ဥ္ ေပါ့။ ဒုတိယကမၻာစစ္မွာ ဂ်ာမန္ေတြက V-1 ဆိုၿပီး စတင္ခဲ့တဲ့ ဒီလက္နက္ဟာ အခုအခါမွာ အလြန္ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနတဲ့ လက္နက္တမ်ိဳးေပ့ါ .. .ပင္လယ္ေကြ႕စစ္ပြဲမွာ အီရတ္ကို ေဆာ္တုန္းက အေမရိကန္ေတြ ေကာင္းေကာင္းသံုးခဲ့တဲ့ လက္နက္ပါ။ ဘာနဲ႔တူလဲဆိုရင္ အခုတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ သံုးလာတဲ့ ေမာင္းသူမဲ့ ေလယာဥ္ေတြ လိုပါဘဲ ဒီ missile က .. ကြာတာက တခါသံုးဘဲ ပစ္ၿပီးရင္ ၿပီးၿပီ။ ပစ္မွတ္ကို မပစ္ခ်င္ေတာ့ရင္ေတာင္ ျပန္ေခၚလို႔မရဘူး(ေခၚခ်င္လဲေခၚေပါ့) ဖ်က္ဆီးျပစ္ ေဖါက္ခြဲျပစ္ ဒါဘဲ။
တျခားအမ်ိဳးစားေတြလဲ အမ်ားႀကီးဘဲ ဒီလူသတ္လက္နက္ေတြ အေၾကာင္းေရးရတာ ေကာင္းေတာ့မေကာင္းဘူးထင္တယ္။ ေနာက္ေန႔ေတြမွ တေျဖးေျဖးဆက္ေရးေတာ့မယ္။ငွက္ စတဲ့ အ႐ႈပ္ေလ။ ႀကံဳတုန္းေျပာရင္ မင္း လဲ Rocket လုပ္ဘူးတယ္ မီး႐ႈးပန္းေလ ငယ္ငယ္က ၆ တန္းေလာက္ကထင္တယ္ ေနာက္ပိုင္းလူႀကီးေတြ သိသြားလို႔ေပ့ါ ႏို႔မို႔ဆို မင္း တို႔အဖြဲ႕ အခုေလာက္ဆို ကမၻာေက်ာ္ေနၿပီထင္တယ္  း)